第一百二十回 荐杜预老将献新谋 降孙皓三分归一统(4/16)

三国演义
amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

1t;

/p&

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

gt;

是年十一月,羊祜病危,司马炎车驾亲临其家问安。

炎至卧榻前,祜下泪曰:“臣万死不能报陛下也!”

炎亦泣曰:“朕深恨不能用卿伐吴之策。

今日谁可继卿之志?”

祜含泪而言曰:“臣死矣,不敢不尽愚诚:右将军杜预可任;劳伐吴,须当用之。”

炎曰:“举善荐贤,乃美事也;卿何荐人于朝,即**奏稿,不令人知耶?”

祜曰:“拜官公朝,谢恩私门,臣所不取也。”

言讫而亡。

炎大哭回宫,敕赠太傅、巨平侯。

南州百姓闻羊祜死,罢市而哭。

江南守边将士,亦皆哭泣。

襄阳人思祜存日,常游于岘山,遂建庙立碑,四时祭之。

&

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

1t;

/p&

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

gt;

往来人见其碑文者,无不流涕,故名为堕泪碑。

后人有诗叹曰:“晓日登临感晋臣,古碑零落岘山春。

松间残露频频滴,疑是当年堕泪人。”

晋主以羊祜之言,拜杜预为镇南大将军都督荆州事。

杜预为人,老成练达,好学不倦,最喜读左丘明《春秋传》,坐卧常自携,每出入必使人持《左传》于马前,时人谓之“《左传》癖”



及奉晋主之命,在襄阳抚民养兵,准备伐吴。

&

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;