第一百二十回 荐杜预老将献新谋 降孙皓三分归一统(9/16)

三国演义
amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

1t;

/p&

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

gt;

时龙骧将军王濬率水兵顺流而下。

前哨报说:“吴人造铁索,沿江横截;又以铁锥置于水中为准备。”

濬大笑,遂造大筏数十方,上缚草为人,披甲执杖,立于周围,顺水放下。

&

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

1t;

/p&

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

gt;

吴兵见之,以为活人,望风先走。

暗锥着筏,尽提而去。

又于筏上作大炬,长十余丈,大十余围,以麻油灌之,但遇铁索,燃炬烧之,须臾皆断。

两路从大江而来。

所到之处,无不克胜。

却说东吴丞相张悌,令左将军沈莹、右将军诸葛靓,来迎晋兵。

莹谓靓曰:“上流诸军不作提防,吾料晋军必至此,宜尽力以敌之。

若幸得胜,江南自安。

今渡江与战,不幸而败,则大事去矣。”

靓曰:“公言是也。”

言未毕,人报晋兵顺流而下,势不可当。

二人大惊,慌来见张悌商议。

靓谓悌曰:“东吴危矣,何不遁去?”

悌垂泣曰:“吴之将亡,贤愚共知;今若君臣皆降,无一人死于国难,不亦辱乎!”

诸葛靓亦垂泣而去。

张悌与沈莹挥兵抵敌,晋兵一齐围之。

周旨先杀入吴营。

张悌独奋力搏战,死于乱军之中。

沈莹被周旨所杀。

吴兵四散败走。

后人有诗赞张悌曰:“杜预巴山见大旗,江东张悌死忠时。

已拚王气南中尽,不忍偷生负所知。”

&

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;

amp;